"fala" - 466

wiersze wybrane + HISTORIA  » PIĘTNOWANIE  » "fala" - 466

 

fala” - 466

 

Wylęgła się jako czkawka po dawnym Albionie

 Choć nie w odmętach mętów

 Brudnych peryferii

 Lecz kołnierzyków białych

 Mankietów krochmalonych

 Uniwersyteckiego szpanu dobrze urodzonych

 

 Najpierw jako zabawa

 Głupia i beztroska

 Ale trafiając na grunt tak podatny

 Szybko zamieniła

 Kierunek ekspansji

 Dryfując nieuchronnie ku wszelkiej dewiacji

 

 I tak wykoślawiona poszła w kraje świata

 Gdzie ci zboczeńców zawsze był dostatek

 Na zgubę normalnych

 A szczególnie słabych

 Krzewi się chwastem dzikim pośród szkolnych dziatek

 

 A hasło wredne prawie nieśmiertelne

 Nad jej kaprawym pochodem

 Ciągle się telepie

 „Dlaczego inni jak ja kiedyś miałem mają mieć lepiej !”

 

 *