Ciężar - 393

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Ciężar - 393

 

Ciężar – 393

 

 Jakże to dawno było

 Jak dawno to było dziewczyno

 Że prawie czas przykrył wszystko

 I w pamięci zaginął

 

 Wydawać by się mogło

 Że już nic nie zostało

 Co pamiętać by warto

 Gdyby tak nie bolało

 

 Wspomnienie tamtej chwili

 Słowo w nerwach rzucone

 Co ciebie zadrasnęło

 Wielce nie zasłużenie

 

 Dziś jak wyrzut sumienia

 Ciąży mi w pamiętaniu

 Każąc płacić po stokroć

 Nieustannie mnie raniąc

 

 Nie mam już możliwości by posłać przeprosiny

 Zrzucić z siebie ten ciężar

 Zamknąć rozdział w niepamięć

 I wyjąć drzazgę z serca

 A z duszy zrzucić kamień

 

 Wiedz

 Że już zapłaciłem karą sobie znaczoną

 Gdy tysiąc razy prosiłem

 W myślach o przebaczenie

 

 By ten co na niebiosach

 Zmywając krzywdy osad

 Wypłacił ją z mego trzosa

 Nie oszczędzając grosza

 

 A dzisiaj piszę te słowa jako przestrogę dla innych

 Ważcie w młodości słowa

 By nie ranić niewinnych

 

 Bo tak się może zdarzyć

 I na pewno się zdarzy

 Że płacić będzie trzeba

 A karę pamięcią ważyć

 

 Na szali wagi czasu

 Co nieustannie płynie

 A wykreślić się nie da

 Z żadnej życia godziny

 

 *

 

Koleżance z pracy Genowefie,

 którą przed wielu laty bardzo głupio i zupełnie bez powodu obraziłem.