Diaspora - 368

wiersze wybrane + HISTORIA  » RÓŻNE  » Diaspora - 368

 

Diaspora – 368

 

 Nie rzucim

 Śpiewali

 Skąd nasz ród

 Mowy nie odbierze nam też żaden wróg

 

 A dzisiaj

 Choć ze wstydem

 Się poprzyznawali

 Że palce w butach skrzyżowane mieli

 

 Przeto winy nie mają

 Przysięga nieważna

 Szacunek nie utracony

 I karać nie można

 

 A choć ich dzieci tylko

 Kurwa, dupa, znają

 To przecież jako Polacy

 Prawo głosu mają

 

 I decydować mogą co się w Polsce dzieje

 Choćby wypięli na nią

 Półdupków wierzeje

 

 Przeto wam mówię

 Tutaj

 Autochtoni

 Niechże się który weźmie

 Dziadostwo przegoni

 

 I w tej diasporze marzeń da im prawo głosu

 By decydować mogli

 W sprawach swojego losu

 

 Jeśli zaś chodzi o nas

 Com tu korzeniami

 Wrośli w dolę niedolę

 Decydujmy sami

 

 O tym jak kraj budować

 Jak budowle wznosić

 Jak bez przysięgi szumnej

 Czoło dumne nosić

 

 I trwać przy swojej ziemi

 O niej decydować

 No i broń panie Boże

 Praw swoich nie cedować

 

 Niech oni w swoim kraju

 Tej nowej dla nich ojczyźnie

 Wrastają korzeniami

 Jeżeli ta ich przyjmie

 Ale niech też z daleka nie pragną decydować

 Jak ta ich dawna Polska będzie się tu budować

 

*