Wizyt:
Dzisiaj: 10Wszystkich: 34346

Duch Wszechświata - 147

 

Duch Wszechświata - 147

 

 Sprawiedliwości Wszechmocna

 Wszechogarniająca

 Przenikasz wszelkie istnienie

 Od końca do końca

 Na początku czasu dla innych stworzona

 A potem na wszystkich homo rozciągniona

 

Docierasz do wszystkich

 Wszystkiego doglądasz

 Niczego nie zgubisz

 W sprawiedliwych sądach

 

 Szlachectwa istoty

 Nic Twej nie dorówna

 Bo ponad wszystko stawiasz

 Prawdę

 Co jak dumna

 Królowa sprawiedliwości

 Koronę zakłada

 Której obca jest wszelka

 Nieprawość i zdrada

 

 Kto Tobie zawierzy

 Może być spokojny

 Jeśli krzywdy nie czyni

 Nie rozpocznie wojny

 Może być ulubieńcem

 Wyroków radosnych

 I poprzez swoje życie

 Przejść powiewem wiosny

 

 Ale jak sprawiedliwość wszechmocna wymaga

 Jesteś bardzo surowa gdy zagraża zdrada

 Gdy podłość

 Na godność

 Żelazo podnosi

 Niech potem o zmiłowanie nie próbuje prosić

 

 Bo tak jak najwyższych jurysdykcja Twoja

 Musi także osądzić

 Malutkiego zbója

 Co na najmniejszym obszarze

 W największej skrytości

 Hołd łajdacki oddaje

 Wszelakiej podłości

 

 Wierzmy więc

 Choć widoku jej nie dostrzeżemy

 Że dogląda wszystkiego

 Na danej nam Ziemi

 Którą naszemu przesłaniu potężni Bogowie

 Dali możność spełnienia

 Celu co sam w sobie

 

 *