Dżygit - 954

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Dżygit - 954

 

Dżygit – 954

 

 Przybył dżygit rozkoszny na koniu rozhukanym

 Z krainy naddońskiej w piosenkę wpisanym

 O różach co nieśmiertelne

 Ciągle pozostaną

 Niesione tą melodią przez wszystkich kochaną

 

 Zerwała róży naręcza w rytmie rączych koni

 Dżygit

 Ta tajemnicza

 Z pod wielkiej papachy

 Okiem ogniście błyszczącym dając wszystkim gonić

 Za jej szalonym tańcem

 Z najpiękniejszych stronic

 

 Radości

 

 Bo radość królowała

 Wokoło królowej

 Co na ten moment sylwetkę dżygita

 Przybrała

 Pozwalając tym różom cudownie zakwitać

 A nie na chłodnym oknie

 Pośród mrozu znikać

 

 Przeto nie zniknęły

 Pozostały z nami

 Zapisując dżygita w wieczne pamiętanie

 Jako królową tańca

 Na falach melodii

 Co z dońskim pozdrowieniem

 Do nas tu przybyła

 

 No jakżeż przybyła ?

 

 Przecież zawsze była

 

 I będzie !

 

 Nataszy Urbańskiej

 Za brawurowe wykonanie piosenki

 „Biełyje Rozy”

 

 

 

*