Enigmat adresowany - 943

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Enigmat adresowany - 943

 

Enigmat adresowany - 943

 

 Tak zawzięcie pamiętałem

 Że aż zapomniałem

 O dniu

 Który tam przed laty sam tobie wybrałem

 Został przeto zgrzyt-niedosyt

 Jak mogłem dopuścić

 Byś myślała

 Że w dniu takim

 Właśnie ciebie

 Ja mógłbym opuścić

 

 Nikt nie dowie się w czym stoi ten enigmat wielki

 Bo niczego nie wymienię

 Jak i nie przybliżę

 Myśląc sobie

 Że ty wiedzieć

Będziesz o co idzie

 

 A do tego enigmatu dorzucę to jeszcze

 Że nie bójmy się przykrości właśnie takich małych

 Bo odpędzą trochę większe co za drzwiami stały

 

 Los się bowiem tak przeplata

 W tajemnym działaniu

 By przykrości doznawane były nagradzane

 

 Niech więc tamto zapomnienie

 W złoto się przemieni

 I pękami ci bukiety da złotych promieni

 

 Bo je teraz

 Już w pamięci

 Bez przerwy wysyłam

 Powodując

 Że rozciąga się ta miła chwila

 Com ją przez swą nieuwagę odsunął troszeczkę

 Dając szansę tym to wierszem

 Gafę swą naprawić

 I życzenia w enigmacie

 Tym tutaj

 Przedstawić

 *

 Tej, która będzie wiedzieć, że to dla niej