Jantar - 494

wiersze wybrane + HISTORIA  » ULUBIONE  » Jantar - 494

 

Jantar - 494

 

 Złociste świadectwo czasów tak dalece minionych

 Że nikt nie odnalazł w nim śladów

 Przez ludzi pozostawionych

 Czasem materii drobina co życiem przepłaciła

 Chęć przetrwania przez wieki

 Nawet jak skamielina

 

 Jednak pamięć zawarta w atomowym układzie

 Niesie pamięć tych czasów kiedy świat był dziewiczy

 Nie tknięty ludzką stopą chociaż przyrodą dziki

 Ale choć dzicz to była

 Szalona

 W przyrody pędzie

 Nigdy tak nie skaziła

 Ziemi

 Gdziekolwiek

 Wszędzie

 

 Weźmy więc przykład z bursztynu

 Lub chociaż z tej pamięci

 Jaką nam przyniósł

 Do czasów

 Gdzie człowiek wszystkim rządzi

 

 I niech ten zapach powróci

 I oby było go więcej

 By stłamszona przyroda

 Nie umierała już w męce

 

 Zadbajmy by dzisiaj powietrze

 Równało się temu w kropelce

 W jantarze zatopionym

 Jak w list z tamtych czasów w butelce

 

*