Krótki list do wnuczki - 844

wiersze wybrane + HISTORIA  » NAJMILSZE  » Krótki list do wnuczki - 844

 

Krótki list do wnuczki – 844

 

 Układałem dzisiaj rano bukiety kwiatów

 Z mojego o tobie myślenia

 A wiersz co stał za progiem obstawiał zakłady

 Czy dam radę utrzymać zamiar mój kwiatowy

 Czy też zwyciężą jak zwykle

 Donośne dudnienia

 Polityków natrętnych gadające głowy

 

 No i dobrze obstawił stawiając na ciebie

 Bo zaglądnął przez ramię w głąb mojego serca

 Gdzie ty bodaj największe zawsze brałaś miejsce

 Pamiętaniem radosnym

 Tego co jest piękne

 

 Jak każdego poranka wiosnę przynosiłaś

 Nawet gdy deszcz, szaruga

 Za oknem szalały

 Ty ten uśmiech szelmowski jaki kruszy skały

 Posyłałaś dziadkowi

 A świat rozświetlały

 

 Brylanty oczu twoich

 

 Spojrzyj w niebo za oknem to dostrzeżesz tęczę

 Co niewidoczna dla innych

 Kwiatami ścielona

 Przez dziadkowe myślenie

 Od rana o tobie

 Spadnie w otwarte dłonie

 By życzeń dokonać

 

 Przesłanych

 

 Dzisiaj to tylko tyle

 O wiele za mało

 Lecz jako załącznik

 Postscriptum

 Dorzucam serdecznie

 Bukiecik fiołków pachnących w twe maleńkie ręce

 Że być może już wkrótce

 Poemat poświęcę

 Ogromny jak całe niebo

 Wnuczce najpiękniejszej

 

 Pisany

 

 *

Wnuczce Ani