Manuela - 283

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Manuela - 283

 

Manuela – 293

 

Figlarne masz nazwisko pisząca Manuelo

 Urodę też tajemniczą cenioną przez wielu

 Co jak filiżaneczka z chińskiej porcelany

 Piękną jest samym istnieniem

 Bez ozdóbek żadnych

 

 Wiotka jesteś jak trzcina na rozstajnych wodach

 Gdzie spragnionego wędrowca

 Czeka ta nagroda

 Że patrzeć może na odbicie twoje

 Co w kryształowej wodzie ma swoją ostoję

 

 Talentem muza pióra cię wynagrodziła

 Dając władzę do ręki co ludy prowadza

 A tym co zawierzyli mocy twej poręki

 Rozbłyskiem rozumnym

 Myślenie nagradza

 

 Nie daj się jednak piękna urodą Manuelo

 Zawieść na drogi krzywe

 Co zmyliły wielu

 Gdy w zaułki splątane groteski bezsensem

 Każą ci je prostować

 Właśnie twym talentem

 

 Nie wchodź na drogę krytyki co tego nie warta

 Gdy tworzywo jest podłe

 Wykonanie marne

 A tylko chorych myśli laskami żebraka

 Podpiera się to dzieło

 Nie warte miedziaka

 

 Nie daj się wciągnąć w bagno niezdolne tworzenia

 Rzeczy pięknych i jasnych

 Jak twoje spojrzenia

 Tylko pasożytować chcą na twej opinii

 Byś im dała świadectwo

 Zaistnienia w linii

 Tych co rzekomo zdolni

 Są kulturą rządzić

 A w istocie są jako

 Brzydki starczy trądzik

 Co o niczym nie świadczy

 Nawet o pragnieniach

 Co na młodzieńczej twarzy

 Chce światy odmieniać

 

 Zostań raczej nad wodą czystą i pachnącą

 Tworząc dzieła radością

 Prawdą i mądrością

 A oni niech się bawią w tych krytyków wielkich

 Są zaś jako ten błazen

 

Co mu pękły szelki

 

 * 

 

Manueli Gretkowskiej z prośbą, by się nie podejmowała komentować filmów nie wartych jej komentarza