Prawda - 439

wiersze wybrane + HISTORIA  » RÓŻNE  » Prawda - 439

 

Prawda - 439

 

Nie musiała się rodzić bo była od zawsze

 Podstawą wszelkiego bytu

 Fundamentem świata

 Myślą

 W mądrości tkwiącą bez siostry i brata

 Jako jedyna co celem

 Człowieka być wartą

 

 Potem dopiero podobni do ludzi nieludzie

 Stworzyli dla niej kuzynów

 Wylęgniętych w brudzie

 Dając im nazwy wredne jako one same

 Kłamstwo i oszukaństwo

 Jak zguby testament

 

 Ona się nie mnożyła bo się nie musiała

 Obejmując w władanie

 Wszystko co istnieje

 Dając tym sprawiedliwym

 Światło i nadzieję

 Na dotarcie do źródła

 Prapoczątku dziejów

 

 Ale kuzyni za to

 Mnożąc się okropnie

 Rychło świat cały śmieciem wypełnili

 Fałszem w mroku powstałym

 Lud otumanili

 Będąc narzędziem w ręku

 Nieprawej familii

 

 Teraz ta wielka rodzina fałszem rozmnożona

 Siedząca jako kruki na wiedzy ramionach

 Nie dopuszcza do ludu

 Tego co ogłasza

 Prawda

 Co jak Herakles

 Czyści brud Augiasza

 

 Czy da radę bez wsparcia już tych oświeconych

 Co się nie poniżają

 Trzymać kłamstwa strony

 Jeśli im pomożemy stając w jej obronie

 To może świat przed kłamstwem będzie ocalony

 

 Nie bądźmy więc jak ryby

 Co to z prądem płyną

 Bez władzy nad kierunkiem

 Co gdzieś tam je wlecze

 Ale stańmy przeciwko zakłamanym śmieciom

 Bo tylko to pozwala

 

Pozostać człowiekiem

 

 *