Ptaki i szczury - 745

wiersze wybrane + HISTORIA  » RÓŻNE 2  » Ptaki i szczury - 745

 

Ptaki i szczury – 745

 

 

 Mówią

 Że kos najpiękniej śpiewa kiedy oślepiony

 Łajdacką ręką łajdaka widoku pozbawiony

 Błękitu

 Zieleni

 Kolorów poranka

 Pobratymców skrzydlatych

 Jako i wszystkiego

 Na zawsze przed nim kirem żałobnym okrytego

 

 Serce mu tylko zostało co słucha tych treli

 W ciemnościach pogrążone

 Tęsknotę z nim dzieląc

 Do czegoś co nie wróci

 Stracone na zawsze

 Jak nieszczęście rzucone w potworności chaszcze

 

 A co ma zrobić sokolik

 Skrzydlaty

 Zraniony

 Mocy co wznosi w błękit

 Nagle pozbawiony

 Cóż mu z tego

 Że gdzieś tam

 Widoki cudowne

 Z zenitu oglądane

 Przy locie swobodnym

 Już nie jego

 Paliwem

 Zachętą do życia

 Zostały wspomnieniem tylko

 Jak kirem zakryte

 

 Nie dajmy by poetów

 Bardów cudowności

 Ktoś zepchnął do podziemi

 Pozbawił

 Swych włości

 Co z koloru

 Przestrzeni

 Dywany utkane

 Rozścielać chcą pod stopami w poezji zakochanych

 

 Nie dajmy aby ręka

 Łajdaka

 Szubrawca

 Łamała skrzydła sokołom

 Kosom paliła oczy

 Czerpiąc radość z swej władzy zdobytej przemocą

 Zamieniała dzień jasny

 W beznadziei noce

 

 Dla satysfakcji szczurów

 W ich szczurzej pomroce

 

*