Róża herbaciana - 879

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Róża herbaciana - 879

 

Róża herbaciana – 879

 

 Podkochiwał się celowniczy oka magicznego

 W róży herbacianej

 Na planie u niego

 I nie patrzył na nią przez okular srogi

 Ale sercem ją widział

 Na szczycie tej drogi

 

 Jaką dla niej ścielił

 

 Powstało tedy marzenie sercem wymyślone

 Niosąc przesłanie miłości

 W wszystkie świata strony

 Aby inni też mogli

 Sączyć zachwyt z róży

 Co niczemu innemu jeno pięknu służy

 

 Wiruje odtąd w gwiezdnym pyle

 Pośród płatków śniegu

 To zakochanie mistrza

 W jego pięknej róży

 Przez niego hodowanej by trwać jak najdłużej

 Mogła

 Jako okruszek nieba na wysokiej chmurze

 Dla którego

 I żyć warto

 I nie straszno umrzeć

 

 A nam utkwiła w pamięci

 Złota

 Złotem nasycona

 Róża ta herbaciana

 Ale nie w wazonach

 Lecz w głowach milionów w pęki rozmnożona

 Że tylko je przytulić

 W najszersze ramiona

 

 Jakie mamy

 

 *

 

 Barbarze Brylskiej

 Za rolę w filmie „Ironia losu”