Uzależnienie - 988

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Uzależnienie - 988

 

Uzależnienie - 988

 

Uzależniła się od żądzy straszliwej

 Tej

 Co ją kiedyś na niwę sukcesu wprowadziła

 Żyć teraz nie potrafi bez tamtego blichtru

 Jaki ją otaczał zachwytami tłumów

 Nieskończenie licznych

 

 Ale młodość przemija na zegarze czasu

 Odkreślając w niebyt szczęśliwe godziny

 Dodając do życia piołunu i soli

 Jako i zapomnienia

 Tamtej wielkiej roli

 Jaką odgrywała

 

 Gotowa zatem bluźnierstwa

 Rzucać przeciw Bogu

 Że jej nie ofiarował daru tak cennego

 Jak młodość wieczna

 Ta z sukcesów progu

 Kiedy wstępowała na wyśniony cokół

 Sławy

 

 Baczcie zatem jej druhny z tamtego wesela

 Czy i was nie zżera

 Ta żądza sukcesu

 Co zazwyczaj przemija wśród wielkich ekscesów

 Głód zostawiając w pamięci

 A w żyłach niedosyt

 

 Weźcie przykład z tych z boku

 Co w wielkim mozole

 Obok tych najsławniejszych życie budowały

 By im na pożegnanie nie zrobił kawału

 Los

 I nie pozbawił ich daru nad wyraz cennego

 Jakiego w rodzinnym gronie

 Wśród dzieci uśmiechu

 

 Zażywać mogą

 

 *