Uzależnienie - 988

wiersze wybrane + HISTORIA  » PANIE KOBIETY DZIEWCZYNY  » Uzależnienie - 988

 

Uzależnienie - 988

 

 Uzależniła się od żądzy straszliwej

 Tej

 Co ją kiedyś w sukces wprowadziła

 Żyć potem już nie mogła bez tamtego blichtru

 Jaki ją otaczał zachwytami tłumów

 Nieskończenie licznych

 

 Ale młodość przemija na zegarze czasu

 Odkreślając w niebyt szczęśliwe godziny

 Dodając do życia piołunu i soli

 Jako i zapomnienia

 Tamtej wielkiej roli

 

 Jaką odgrywała

 

 Gotowa zatem bluźnierstwa

 Rzucać przeciw Bogu

 Że jej nie ofiarował daru tak cennego

 Jak młodość wieczna

 Ta z sukcesów progu

 Kiedy wstępowała na wyśniony cokół

 

 Sławy

 

 Baczcie zatem jej druhny z tamtego wesela

 Czy i was nie zżera

 Ta żądza sukcesu

 Co zazwyczaj przemija wśród wielkich ekscesów

 Głód zostawiając w pamięci

 A w żyłach niedosyt

 

 Weźcie przykład z tych z boku

 Co w wielkim mozole

 Obok tych najsławniejszych życie budowały

 By im na pożegnanie nie zrobił kawału

 Los

 I nie pozbawił ich daru nad wyraz cennego

 Jakiego w rodzinnym gronie

 Wśród dzieci uśmiechu

 

 Zażywać mogą

 

 *