Żal - 182

wiersze wybrane + HISTORIA  » RÓŻNE 2  » Żal - 182

 

Żal - 182

 

 Jak bardzo bym chciał cię pokochać kraju mój rodzinny

 Sercem tak bardzo rozwartym

 Abym mógł niziny

 Góry

 Morze

 I rzeki

 Objąć ramionami

 Rozwartymi jak Kosmos ze wszystkimi gwiazdami

 

 Abym mógł się poświęcić twojej wspaniałości

 Chwały

 Dumy w narodzie

 Kreśląc mit wielkości

 Co w kartach historii świata

 Będąc zapisany

 Zagoiłby po walkach bodaj wszelkie rany

 

 A jednak nie potrafię przemóc bezwładności

 Co na widok systemu

 Rozciąga ciemności

 Spychając poza horyzont szlachetne zamiary

 Bez nadziei na powrót

 Co świtem wspaniały

 

 Pozostał więc już tylko

 Żal za tym okresem

 Co oddech czynił wolnym

 Bez walk o sukcesy

 Bez zachłannego deptania po głowach rodaków

 Byle się tylko dopchać

 Do koryt i smaków

 

 Dlatego może dzisiaj

 Wspominam naiwnie

 Czasy te niezbyt dawne

 Zapisane tak dziwnie

 Że nikt ich nie pochwala

 Ba

 Nie żałuje nawet

 Najmniejszych w nich nie znajdując

 Do dzisiejszych zalet

 

 Ja jednak się przełamać do dzisiejszych nie umiem

 I tęsknię do tamtych czasów

 Tkwiących głęboko u mnie

 Gdzie znane hasło

 Człowiek

 Po prostu brzmiało dumnie

 

 *