Zapominanie - 510

wiersze wybrane + HISTORIA  » NAJMILSZE  » Zapominanie - 510

 

 

 

Zapominanie – 510

 

 Pozwólcie o sobie zapominać

 Dzieciom i wnukom kochanym

 Bo zapomnienie mniej boli i mniejsze zostawia rany

 Kiedy jeszcze się można

 Odezwać bo jest do kogo

 A deski trumny nie dzielą na zawsze granią złowrogą

 

 Lepiej w łagodnej mgiełce rozpływać się bez śladu

 Niż odejść niespodziewanie

 Wśród płaczu

 Rozpaczy i żalu

 

 Przeto nie bądźcie zbyt chciwi

 Młodych dozgonnej miłości

 Pozwólcie rozstanie im przeżyć

 Bez zbytniej dla wszystkich przykrości

 

 Taka jest bowiem kolej

 Rzeczy ludzkiej na ziemi

 Że przyjść i odejść musimy

 I tego nic nie zmieni

 

 Nie bójcie się więc odsuwać łagodnie i życzliwie

 Dając młodym swe serce

 Bez wzajemności chciwej

 Życząc im tylko jednego z doświadczeń swojego skarbu

 By kiedyś dla swoich kochanych

 Też nie stanowiły garbu

 

*