Zazdrość - 570

wiersze wybrane + HISTORIA  » RÓŻNE 2  » Zazdrość - 570

 

Zazdrość – 570

 

Nie emanujcie zazdrością

 Choć wiem

 Że ją w sercach chowacie

 Bo nic wam z tego nie przyjdzie

 Że innym coś odbieracie

 

 Zazdrość ma bowiem to dane

 Jako jej stanu przekleństwo

 Że w radość się nie zamieni

 A w łzy natomiast zbyt często

 

 I wody od łez nie przybędzie na tym to łez padole

 Pragnienie pozostanie

 Na rany wam sypiąc solą

 

 Nie rozdrapujcie też piersi zazdrości pazurami

 Bo krzywdę robicie nie sobie

 Lecz temu co ponad nami

 Dał wam duszę w prezencie

 W ciało od zwierząt zabrane

 By wszystko uszlachetniać

 A innych przy tym nie ranić

 

 Nie czyńcie z czyjejś radości

 Szkła w oku swoim tkwiącego

 Bo im coś zabierzecie

 A wam nie przybędzie od tego

 Ani zadowolenia

 Szczęście tym bardziej przecie

 Stawiając was w kolejce

 Do jeszcze większych cierpień

 

 I wtedy zrozumiecie ten cud od Boga nam dany

 Jak bardzo łatwo się goją

 Bezsensu zazdrości rany

 Właśnie przy ognisku szczęścia

 Co innym dopisało

 A wam się wydawało

 Że macie go tak mało

 

 Przysiądźcie się zatem odważnie

 Dołóżcie drewien do żaru

 A zaraz się pozbędziecie

 Tego co ciąży wam żalu

 Że innym się poszczęściło

 Że mają go w nadmiarze

 Bo być może dostali

 Właśnie od Boga w darze

 Za to

 Że nie zazdrościli

 Zawiścią nie kalali

 Ale do szczęścia innych

 Życzliwość swą dokładali

 

 *